Ἄλλ' ἥλιος, ἀλλ' ἀόρατος αἰθέρας κοσμοφόρος, ἀπὸ τὸ μαῦρο σύγνεφο κι ἀπὸ τὴ μαύρη πίσσα, ὁ στῦλος φανερώνεται, μὲ κάτου μαζωμένα τὰ παλληκάρια τὰ καλά, μ' ἀπάνου τὴ σημαία, ποὺ μουρμουρίζει καὶ μιλεὶ καὶ τὸ Σταυρὸν ἁπλώνει παντόγυρα στὸν ὄμορφον ἀέρα τῆς ἀντρείας.
Διονύσιος Σολωμός «Οἱ Ἐλεύθεροι Πολιορκημένοι»
Ιστορικά στοιχεία της εποχής
Το κείμενο αυτό κατατέθηκε από τη 12μελή επιτροπή της Συνέλευσης και τέθηκε προς ψήφιση την 1η Ιανουαρίου 1822. Το Σύνταγμα της Επιδαύρου αποτελούνταν από 110 παραγράφους χωρισμένο σε τίτλους και τμήματα κατά το γαλλικό πρότυπο και προέβλεπε την αντιπροσωπευτική αρχή και την αρχή της διάκρισης των εξουσιών. Η «Διοίκησις» αποτελείτο από το «Βουλευτικόν» και το «Εκτελεστικόν», δύο συλλογικά όργανα με ενιαύσια θητεία, τα οποία «ισοσταθμίζονταν» στη νομοπαραγωγική διαδικασία, ενώ το «Δικαστικόν» ήταν ενδεκαμελές και ανεξάρτητο από «τας άλλας δύο δυνάμεις».
Το Σύνταγμα της Επιδαύρου υποβλήθηκε, το Απρίλιο του 1823, σε αναθεώρηση από τη Β΄ Εθνοσυνέλευση, η οποία συνήλθε στο Άστρος. Το νέο Σύνταγμα, που αποτελούσε απλή αναθεώρηση του προϊσχύσαντος, ονομάστηκε «Νόμος της Επιδαύρου», ήταν νομοτεχνικώς αρτιότερο και καθιέρωνε ελαφρά υπεροχή της νομοθετικής εξουσίας έναντι της εκτελεστικής.
EL 
EN